یه سلامه قندیل بسته به بروبچ اینترنتی

میدونم که از سردی هوا  خونه نشین شدید و همتون پای اینرنت و وب و چت و....

هستید ولی اگه گذرتون به وبه منم خورد یه گشتی بزنید بعد تشریفتونو  ببرید لطفا !!!!!

ولی من که عاشقه سرما و برفم به شرطی که بری بیرون  و یه عالمه لباس گرم

بپوشی از اون ور هی خوراکیهای داغ بخوری ( و ای چقدر مزه میده)

حالا اونایی که باهوای زمستونی حال نمیکنن امیدوارم با دیدن عکسای زمستونی حال

کنن :

                                                                                                                                 ۰

سلام . بدون یه حرف کم و زیاد !!!!!!!!!!!!

اینم از پاییز 86 که دخلش رو آوردیم وسپردیمش به تاریخ !! بلایی سرش آوردیم که دیگه تا آخر عمرا برنمی گرده !!

همون طوری که تابستون  و بهار 86 رو بایگانی کردیم .

سه "ربع " سال گذشت و ما موندیم با کوچکترین "ربع" سال .

من که بابت گذشت زمان بدجوری هاج و واجم !!!!!!!!!  " توچی ؟ "

عاشق

 تازه یاد گرفته بود سر به زیر باشه که سر راهش سبز شدی . اون

قدر نگاهش کردی که از راه به در سد و تا به خودش آمد  دید توی

دنیای به این بزرگی فقط تو براش موندی و عشقت و تازه به تو عادت

کرده بود که سپردیش دست سرنوشت و رفتی اون ور دریا . حالا طفلی

هر شب میاد لب دریا و برات گریه میکنه

دلتنگ

وقتی برگشت گفت : دلم برات تنگ شده بود و من که در مدت

غیبت او فهمیده بودم قلبش میزبان کس دیگری شده با پوزخند

گفتم : بهتر است دلت را وسیع کنی تا برای دو نفر جا داشته باشه !

گلستان

اگر می دانستی گل سرخی که به دستت دادم از باغچه قلبم

چیده و با خون دل آبیاری کرده بودم با پرپر کردنش آزرده

خاطرم نمی ساختی.

وعده دروغ

روزی را که می خواست به سفر برود خوب به یاد دارم. با بغض

گفت که زود برمی گردد. گفت که مدت سفرش حتی به سه ماه هم

نمی کشد. ومن شروع به شمردن لحظات بی کسی کردم تا بر گردد

 اما امروز سی سال از رفتن او می گذرد و من با موهایی سپید

همچنان امیدوار نشسته ام تا شاید به وعده ی دروغ خود عمل کند

.                                                                             

دوباره یادم افتاد

صبح که چشمانم را باز کردم به یادت افتادم.

بی اندازه خوشحال بودم پیش خود گفتم امروز دوباره تو را

می بینم دوباره نگاهت را خنده ات را می بینم دوباره به تو

می گویم که برای همیشه کنارم بمان! اما دوباره یادم افتاد

که تو خیلی وقت است از پیش من رفتی.

تنها ما ییم ...

فصل حقیقی لحظه یی است که دریاییم تنها ماییم

که عاشقیم و کس دیگری چون ما عاشق نبوده است و هیچ

کس دیگر چون ما عاشق نخواهد بود .

کوچه خاطرات

یک شب در کوچه های خاطرات قدم گذاشتم و در پیچج و

تاب هر کوچه یی عکسی از خودم را در کنار مشعلی روشن

به یادگار گذاشتم. ولی در آخرین کوچه هیچ نوری دیده نمی شد

 ترس تمام وجودم را فرا گرفت که ناگهان یادم آمد

 آخرین خاطره جدایی مان در شبی بی ستاره بود.

چرا همسفرت نشدم؟

بارو بنه سفر را بسته بودم تا با تو که مسافر جاده

عشق بودی همسفر شوم اما شنیده بودم که جاده عشق

جاده یی است پر فراز و نشیب و پر پیچ و خم در لحظه

رفتن در توانی ندیدم که بتوانم به پای تو برسم

به ناچار همسفرت نشدم.

 امروز می روم

می روم ولی این رفتن رفتن همیشه نیست این رفتن

برایم زندگی دوباره است. می روم تا آغاز کنم پایانی که

دیر نیست می روم تا برایت زندگی آغاز بشه همه حرفات

فریاد بشه آخر هم از تو گذشتم بی سپرده ولی چرا عشقم تو

دلت مرد ؟ 

حرفای جوانانه

تا تو هستی زندگی ام بی غم است اما وقتی که نیستی انبوه غصه وجودم را ذره ذره آب می کنه .

اولین تلالو زیبای نگاهت اولین یادگار قصه عشق ما بود.