تبليغاتX
دیوونه قلب خستتم

دیوونه قلب خستتم

زیاد جدی نگیر

      

        

مطمئن باش برو

      ضربه ات کاری بود

   وچه زشت به منو سادگیم خندیدی

             به من و عشقی پاک که پراز یاد تو بود

     و خیالم می گفت تا ابد مال تو بود

             تو برو ...

                      تو برو تا راحت تر تکه های دل خود را آرام سر هم بند زنم ....

 

نوشته شده در چهاردهم آبان 1388ساعت 15:35 توسط مرجان| |
  غذا..........


  دوشنبه:
 مرد:عزیزم امروز ناهار چی داریم؟
 زن:ببین امروز قراره من و نازی بریم شوی " ظروف عتیقه ".میگن خیلی جالبه.ممکنه طول بکشه.سر راه از بیرون یه چیزی بگیر و بیار! 

  سه شنبه:
 مرد:عزیزم امروز ناهار چی داریم؟
 زن:ببین امروز من و نازی قراره با هم بریم برای لباس مامانم که میخواد برای عروسی خواهر نازی بدوزه دگمه بخریم.تو که میدونی فامیل مامانم اینا چقدر روی دگمه حساسند ! ممکنه طول بکشه.سر راه یه چیزی از بیرون بگیر بیار!

  چهارشنبه:
 مرد:عزیزم امروز ناهار چی داریم؟
 زن:ببین امروز قراره من و نازی با هم بریم برای کلاس "بدنسازی" و " آموزش ترومپت " ثبت نام کنیم.همسایه نازی رفته میگه خیلی جالبه.ترومپت هم که میگن خیلی کلاس داره مگه نه؟ ممکنه طول بکشه چون جلسه اوله.سر راه یه چیزی بگیر بیار! 

  پنج شنبه:
 مرد:عزیزم امروز ناهار چی داریم؟
 زن:ببین امروز قراره من و نازی بریم خونه همسایه خاله نازی که تازه از کانادا اومده.میخوایم شرایط اقامت رو ازش بپرسیم.من واقعاً از این زندگی خسته " شدم!چیه همش مثل کلفتها کنج خونه! به هر حال چون ممکنه طول بکشه یه چیزی از بیرون بگیر بیار! 

  جمعه:
 مرد:عزیزم امروز چی ناهار داریم؟
 زن:ببینم تو واقعاً "خجالت " نمیکشی ؟ یعنی من یه روز تعطیل هم حق استراحت ندارم؟واقعاً نمیدونم به شما مردای ایرونی چی باید گفت!نه واقعاً این خیلی توقع بزرگیه که انتظار داشته باشم فقط هفته ای یه بارشوهرم من رو برای ناهار بیرون ببره؟!

 

نوشته شده در هفدهم مهر 1388ساعت 11:55 توسط مرجان| |
خدای من کجایی ؟

خودت گفتی " ادعونی استجب لکم "

خودت گفتی دعا کنید تا استجابت کنم شمارا

خودت گفتی اگه بنده ی من دلش بشکنه اون لحظه دعاشو مستجاب می کنم

خودت گفتی . پس کوووووووووووو ؟ هان ؟ پس کو ؟؟؟؟؟؟؟

مگه خودت نگفتی ؟ پس کجایی تا به دل شکسته ی من برسی ؟

هااااااان ؟ خسته شدم خدای بزرگ من

همه میگن به خدات نگو مشکل بزرگی دارم به مشکلت بگو خدای بزرگی دارم

من از اول ماه رمضون دارم همینو میگم خدا یه نیم نگاهی کن

خدا بابامو خوب کن . با هر نفسم دارم اینو میگم . دارم دعاش میکنم

واقعا داری تو این دنیا عذابم میدی ولی بازم میگم شکر

ولی خداحداقل بهم یه روحیه ای بده که بتونم من بهش روحیه بدم

داره داغون میشم بابام

خداااااااااااااااااااااااااااااا  گوش بده

 

                    

نوشته شده در سی و یکم شهریور 1388ساعت 0:59 توسط مرجان| |
                     

           

       بردند دل شكسته با يك لبخند

                                                    گفتند زدل كندن ما مي ترسند

                 دل كندن اگر بر ما آسان بود

                                                         فرهاد به جاي بيستون دل مي كند     

 

          

    هميشه غمگين ترين و رنج آورترين لحظات آدم توسط همون كسي ساخته ميشه كه

   شيرين ترين و به يادماندني ترين لحظات را براي مردم ساخته

 

نوشته شده در بیستم شهریور 1388ساعت 17:3 توسط مرجان| |
 

        تورا ديدم

       تو را با ديگري ديدم

    تو را ديدم كه گرم گفت و گو بودي

             با او آهسته مي رفتي

                      سر و پا محو او بودي

   صدايت كردم

             بر من چو بيگانه نظر كردي

    شكستي عهد در بين را

                     گنه كردي گناهت را نمي بخشم

        همين بود آن صفايي را كه مي گفتي ؟

                        همين بود آن وفايي را كه مي گفتي ؟

                     چه شب هايي كه من

                                 به ياد تو سر كردم

          چه عهدي كه بيهوده

      به پاي تو هدر كردم

                                                                                 

نوشته شده در ششم شهریور 1388ساعت 15:53 توسط مرجان| |

 

  گاه مي انديشم

           خبر مرگ مرا با تو چه كس مي گويد ؟

   آن زمان كه خبر مرگ مرا از كسي مي شنوي

      روي تو را كاشكي مي ديدم

شانه بالا زدنت را

                         بي قيد ...

تكان دادن دستت

                        كه مهم نيست زياد

و تكان دادن سر را كه ....

                                 عجب ! عاقبت مرد !؟  

                                    

                                                                                   افسوس ...

كاش مي ديدم

    من به خود مي گويم :

          " چه كسي باور كرد

                 جنگل جان مرا

                    آتش عشق تو خاكستر كرد ؟ "

                          

 

نوشته شده در بیست و ششم مرداد 1388ساعت 15:19 توسط مرجان| |

                    خيلي سخته چيزي رو كه تا ديشب بود يادگاري   

                      صبح بلند شي و ببيني كه ديگه دوسش نداري

                     خيلي سخته كه نباشه هيچ جايي براي آشتي

                     بي وفا شد اون كسي كه جونتو واسش گذاشتي

                     خيلي سخته تو زمستون غم بشينه روي برفا

                     مي سوزونه گاهي قلبو زهر تلخ بعضي حرفا

                      خيلي سخته كه عزيزي يه شب عازم سفر شد

                      تازه فرداي همون روز دوست عاشقش خبر شه

                        خيلي سخته بي بهونه ميوه هاي كالو چيدن

                       به خدا كم غصه اي نيست چند روزي تورو نديدن

       

 

نوشته شده در یازدهم تیر 1388ساعت 15:8 توسط مرجان| |
 

سلام سلام  بروبچ باحال  !!!!! بالاخره این کنکور هم تموم شد ... راحت شدم ...      از هفت دولت آزاد شدم ... !!!

 

  وقتي خواستم زندگي كنم راهم را بستند

وقتي خواستم به راه عشق برم گفتند گناه است

وقني به عبادت روي آوردم گفتند خرافات است

وقتي خنديدم گفتند ديوانه است

وقتي گريستم گفتند بچه گانه است

حال سخن نمي گويم، نمي گريم و دگر نمي خندم مي گويند :

                                                                                        

                                                                                         عاشق است ...

 

                 

 

 

نوشته شده در پنجم تیر 1388ساعت 0:52 توسط مرجان| |
   ...

جلسه ي محاكمه عشق بود

و قاضيش عقل

و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه ي مغز شده بود

يعني فراموشي

قلب تقاضاي عفو عشق رو داشت

ولي همه ي اعضا مخالف بودند

قلب شروع كرد به طرفدار از عشق

آهاي چشم مگه نو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي !؟

اي گوش مگه تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صداش بودي ؟!

و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سوي اون بوديد !

حالا چرا اين جوري با اون مخالفت مي كنيد ؟

همه ي اعضا برگشتند و به نشانه ي اعتراض جلسه را ترك كردند .

تنها عقل و قلب در جلسه موندند

عقل گقت : ديدي قلب ، همه از عشق بيزارند !!!

ولي من متحيرم كه باوجوي كه عشق بيشتر از همه تو رو آزرده

چرا هنوز از اون حمايت مي كني ؟

قلب ناليد كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود و

تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه ي قبل را تكرار

مي كند و فقط با عشق مي توانم يك قلب واقعي باشم .

" پس هميشه از اون حمايت مي كنم حتي اگر نابود شوم

 

      

 

نوشته شده در هجدهم اردیبهشت 1388ساعت 15:4 توسط مرجان| |
بوسه اسم است 

                      چون عمومي است  

بوسه فعل است   

                     چون هم لازم است و هم متعدي 

بوسه حرف تعجب است 

                               چون اگر ناگهاني باشه طرف مقابلت رو مات و مبهوت ميكنه

بوسه ضمير است 

                        چون از قيد انسان خارج است 

بوسه حرف ربط است

                            چون دو نفر رو بهم ربط مي دهد 

        

             

 

نوشته شده در سوم اردیبهشت 1388ساعت 15:7 توسط مرجان| |
 

 عطر نرگس ،رقص باد / نغمه شوق پرستو هاي شاد / خلوت گرم كبوتر هاي مست‌/

نرم نرمك مي رسد اينك بهار /  خوش به حال روزگار  ...

              

سلام سلام  ؛ سال نو  رو به همه دوستاي خودم تبريك مي گم و اميد وارم سال 88 ، سال بر آورده شدن همه آرزوهاتون باشه

 

                                                  

 روزها بگذشت و تقويم زمان تكميل شد

سالمان با صوت " حول حالنا " تحويل شد

 

                 

اگه زمستون نبود ،اگه دونه هاي برف  گيسوان درختا رو سپيد نمي كرد ، اگه زمين از شدت سرما يخ نمي زد،اگه ابراي سياه و سمج آسمون آبي رو تيره نمي كرد ، اگه باغ بي برگ و بار نمي شد ،  از اومدن بهار انقدر ذوق نمي كرديم .

وقتي بهار آروم و دست افشان از راه مي رسه ؛ يعني فصلي ديگه از زندگي آغاز شده ؛ يعني زندگي ميتونه سبز باشه ( دقت كنيد !!!! ميتونه سبز باشه  اگه ما بخوايم ) و همچنان به راه خودش ادامه بده  ؛ يعني ميتونيم از نو آغاز كنيم و خزون و زمستون رو به باد فراموشي بسپريم‌(الان حتما همتون ميگين اي بابا  اين چقدر شعار ميده !!!!!!!! ولي بدونين كه ميشه بازم اگه خودمون بخوايم )

اومدن بهار  ، اومدن عيد و نوديده . نويد دگرگون شدن و تغيير كردن و از سياهي ها و پژمردگي ها به سپيدي و شكفتن رو كردن .

اومدن بهار ، اومدن اميد و طراوته و فرار از تلخي ها و رسيدن به شيريني .

بهار فصلي از 4 فصل طبيعته با يه دنيا حرف و پيام ؛ پيام به كسايي كه گاهي فراموش مي كنن بعد از زمستون بهاري هم هست و بعضي

 وقتا اونقدر در خزون متوقف مي مونن كه سبز شدن و سبز بودن رو از ياد مي برن .

بهار مياد تا به ما بگه فرصت تازه اي براي زندگي داريم و مي تونيم از اين فرصت به بهترين نحو استفاده كنيم ...

                   

                                                                                                                                                   اينم يه سفره 7سين خوشگل تقديم به همه شما ...

     

 

 

نوشته شده در بیست و نهم اسفند 1387ساعت 15:13 توسط مرجان| |

             

آسمون بغضشو تو پرده ي ابراي سياهش پاره مي كرد

 

رعد و برق ، نگاه شهرو با صداش خواب زده مي كرد

 

زمين از اين همه سنگيني به روي شونش گله مي كرد

 

همچنان پاي پياده فارغ از نگاه ابر آسموني

 

بي نياز از غصه ها و گله هاي برگاي خزوني

 

جاده هاي بي كسي رو طي مي كرد آروم ، آروم

 

تن غربت رو مي شستم توي قطره هاي بارون

 

من به ياد عطر بارون زده ي گلاي پونه

 

مي كشيدم پاي خستمو تو جاده به هواي بوي خونه

 

وقتي كه صداي خونه منو تا آخر جاده مي كشونه

 

اين سرابه توي جادست كه چشمامو مي سوزونه

         (( سياوش قميشي ))    

نوشته شده در هشتم اسفند 1387ساعت 15:40 توسط مرجان| |

        

مي خوام تنفست كنم ، نيازمي مثل هوا

مي خوام كه مال من بشي،بين تموم آدما

ترجمه نگاهتن، تك تك واژه هاي من

پرشده با ياد نگات ،تموم لحظه هاي من

نبض ترانه هاي من، به خاطر تو مي زنه

تنها دليل زندگيم، اينجوري از تو گفتنه

واسه خريدن دلت، قشنگترين آينه پوش

جونمو پيش كش ميكنم، تموم اين ترانه روش

مخمل خاطرات تو، حتي تو خوابم با منه

يادت به روزا وشبام، هميشه چشمك مي زنه

حال و هواي خواستنت ،پر شده توي لحظه هام

دلم مي خواد بهت بگم، جز تو كسي رو نمي خوام ...

 

 

 

نوشته شده در شانزدهم بهمن 1387ساعت 23:38 توسط مرجان| |
آخيش بالاخره امتحانام تموم شد و دوباره سروكله ي من پيدا شد

آپي كه امروز گذاشتم براي يه كسيه كه من دوستش دارم .

اگه مي شد تو يك چك برگشتي بودي خيلي خوب بود اون وقت شرخري مي اومدو تو رو با نصف قيمت به من ميداد و من ديگه اينقدر منتظر تو نمي موندم .

اگه مي شد من زمين بودم خيلي خوب مي شد چون اوم موقع چه قهر بودي چه آشتي مي دونستم روي چشام راه مي ري .

اگه مي شد من گنجشك بودم خيلي عالي مي شد اون وقت خودم مي اومدم اسير دستات ميشدم.

اگه مي شد دريا بشي خيلي خيلي فوق العاده مي شد چون منم ساحل مشدم تا ابد در آغوش يكديگر بوديم .

اگه مي شد تو يك كتابي باشي خوب بود چون من با زرنگي كامل معني عشق را در تمتم صفحاتت مي نوشتم تا بدوني دوست دارم .

 

                                                                                FOR :P                                                    

نوشته شده در بیست و هفتم دی 1387ساعت 15:52 توسط مرجان| |

سلام بروبچ

خوبين همگي ؟؟؟؟؟؟

من تا 2۶ دي نمي تونم آپ تو ديت بشم چون امتحانام شروع شده

دلم براتون تنگ ميشه ولي چاره اي نيست

فعلا ....

نوشته شده در پنجم دی 1387ساعت 20:32 توسط مرجان| |